poezja proza esej rozmowy recenzje felietony
 
filozofia
teoria literatury
socjologia
psychologia
antropologia
poczta literacka
sztuka
muzyka
teatr
film
wydarzenia
okno na świat
polska z zewnatrz
ksiazki_nadeslane
VÍT KREMLIČKA
Proszę, nie zapomnij tego

Możliwe, że będziesz siedzieć na brzegu rzeki, nad powierzchnię wzięci srebrny deszcz ryb. Albo ptaki lotem wokół ciebie będą pleść cudowne welony. Oby ci dane było ujrzeć kwiaty, jak dyrygują dniem!

Proszę, nie zapomnij tego!

Albo kiedyś będziesz patrzeć w ciemność i usłyszysz głos wieloryba z odległego wszechświata oceanu. Zapalisz nocną lampę i zobaczysz zielonkawe motyle odpoczywające w kącie pokoju. Wokół kandelabra będą krążyć chrząszcze a za nimi nietoperze. Ta noc będzie głęboka, jak pocałunek obcego. Możliwe, że będziemy sąsiadami i będziesz mnie słyszeć przez ścianę. Dlatego znajdziesz miłość.

Proszę, nie zapomnij tego!

Albo szukać będziesz zapomnienia -jednak nie mogę porzucić cię w myślach, jesteś naszą częścią gdziekolwiek przebywasz, będę cię pozdrawiać nieoczekiwaną radością w twej ciszy. Nie będziesz zgubiony. Nawet lot gwiazdozbioru zostanie obdarzony naszym wspomnieniem...

Proszę, nie zapomnij tego!



Tłumaczył Jakub Pacześniak

VÍT KREMLIČKA - (ur. 1962), poeta,
prozaik, dramaturg. Jedna z najwyraźniejszych osobowości twórczych
wywodzących się z kręgu „Revolver Revue”. Członek rockowych zespołów
„Národni třída” oraz „His Boys-Jeho hoši”. Autor pięciu książek.
Prezentowany utwór pochodzi z jego ostatniego tomu „Prozatím” (2002),
gromadzącego teksty z lat 1995-2001.

Dekada Literacka 2002, nr 9-10 (191-192)

 

 

FOKK PZU

 

dekada literacka
prenumerata
sprzedaz_wysylkowa
numery_archiwalne
napisz do nas