poezja proza esej rozmowy recenzje felietony
 
filozofia
teoria literatury
socjologia
psychologia
antropologia
poczta literacka
sztuka
muzyka
teatr
film
wydarzenia
okno na świat
polska z zewnatrz
ksiazki_nadeslane
EWA SONNENBERG
Ceremonia parzenia herbaty
Dekada Literacka 2004, nr 2 (204)

Podmuch wiatru na samym początku.
Gdybyś umiała wsłuchać się w wiatr, usłyszałabyś moje imię.
Z każdym jego wypowiedzeniem mógłbym stawać się widzialny
i być obok ciebie.

Jak nazwałabym tego Kogoś, kto towarzyszy mi nieustannie, delikatnie i niepostrzeżenie?

S e n s e i.

Sansei w języku japońskim znaczy Nauczyciel.

Czy to mistrz oswaja ucznia czy uczeń mistrza?
Czy to uczeń oswaja mistrza czy mistrz ucznia?

Aby się zobaczyć musimy się przebudzić.

Czekamy na siebie będąc obok siebie.
Czekamy na siebie mijając się jak dwoje nieznajomych.
Czekamy na siebie patrząc sobie w oczy.
Czekamy na siebie patrząc w tę samą gwiazdę.

Błękitny cekin, który spadł z moich sandałów,
błękitnych sandałów, w których tańczyłam nad brzegiem turkusowego morza
Ten jeden, lśniący cekin daję ci w prezencie, przesyłam w myślach,
bo nie znam twojego adresu.

Czekamy na siebie będąc ze sobą.
Czekamy na siebie będąc razem.
Czekamy na siebie rozmawiając ze sobą:

Czy to my oswajamy wiersz czy wiersz oswaja nas?

Byłem dla ciebie brakiem uzasadnienia.
Jedną z wielu odpowiedzi, którą znałaś od początku, choć szukałaś jej na ulicach tak wielu światów.

Czekałam, czekałam na kogoś, ale czy rzeczywiście na Ciebie?

Zgadnij kim jest ten Ktoś, nigdy go nie spotkałaś, a jakbyś go znała od zawsze.

Szukając go w tłumie spotkała mnichów buddyjskich.

Czy szukanie jest równoznaczne z odnalezieniem?
Czy odnalezienie jest równoznaczne ze spotkaniem?

Co było dzisiaj nauką, a co pozorem?

Jeżeli nie będziesz umiał cierpieć,
nie będziesz umiał być szczęśliwy.

Jeżeli nie będziesz umiał milczeć,
nie będziesz umiał usłyszeć tego, co przemilczane.

Usłyszy i to, co przemilczane.

Niekiedy przebrnięcie przez krainę rzeczywistości jest bardzo trudne i nierzeczywiste. Może dlatego, że ukrywa w sobie krainy różnych sensów.

Po co są słowa?
By przyłączyć się do wspólnej rozmowy świata, a może by mówić szeptem.

Szept jest najpiękniejszą odmianą mowy, ale tak rozmawiać można tylko z drzewami.
I z tymi ludźmi, którzy są ich wysłannikami.
Kto dopowiada odnalazł samego siebie
Most z rysunku: zaczyna się na kartce, a kończy poza kartką.

Czy „pałac pustki” można narysować?
A naszą „pustelnię spoczywającą wśród obłoków”?

Istnieje powiedzenie zen: „Lśniący klejnot jest w twojej ręce”
W Japonii często mijamy ten napis wiszący w pokojach przeznaczonych do ceremonii parzenia herbaty.

Czym napełnimy nasze filiżanki, herbatą czy śniegiem?

Będziemy pili siebie nawzajem,
aż zakosztujemy mistrzostwa zatrzymywania w sobie każdej chwili.

Jaki smak ma kropla prawdy?
Jaki smak ma kropla uczucia?

Co można wyrazić słowami?
Milczenie zapisanego, milczenie słów,

Stoczyliśmy walkę ze słowami by odnaleźć naszą pustelnię ukrytą między obłokami.

Na który z obłoków spadła moja rzęsa?

Przypomnienia, które są pragnieniami.
Jeden czas jednego spotkania.

I nie było nikogo oprócz nas.
I nie potrzebowaliśmy nikogo oprócz siebie.

Jak to możliwe?

To, co łatwe jest trudne, to, co trudne jest łatwe.
W tej sprzeczności tkwi pewna racja, która wystarcza za całą świadomość  mędrców i głupców.

Przeraża cię niemożność?
O ile bardziej przerażające jest uzmysłowienie możliwości.
Zauważyłeś?Zauważyłaś?

Wierzyłaś mi gdy mnie nie znałaś,
ale czy będziesz mi wierzyć gdy mnie poznasz?

Czekam,
kiedy ktoś zawoła do mnie: Przyjacielu!
nie oglądając się za siebie ani na okoliczności.

Nadejdzie jak słońce po deszczu
lub deszcz po zbyt upalnym dniu.

Tylko czekaniem nauczysz się nie czekać na nikogo.
Tylko czekaniem nauczysz się odróżniać nikogo od tego Kogoś.

Uczucie odmierza się małymi łykami jaśminowej herbaty.
Im większe uczucie, tym dłużej pije się jaśminową herbatę.

Jaśminowy chłopiec czy jaśminowa dziewczyna?

Był nauczycielem; Jest nauczycielem; Będzie nauczycielem.
A jednak to on wciąż uczy się od ludzi.
Może właśnie dlatego stał się nauczycielem.

Oby jaśminy nigdy nie przekwitały!
 Jaśminowy las czy jaśminowy ogród?

Jeśli byłoby coś rzeczywiście ważne to jakieś jedno, pojedyncze zdanie.

Stąpamy między obłokami jak tancerze mieniący się przestrzenią.
Na dnie filiżanki suche, skręcone liście herbaty

Ludzie są wspomnieniem.
Jak liście herbaty szeleszczą między nami.

Między spotkaniem a spotkanym.

Kiedyś zrozumiesz to wszystko.
Kiedyś będziesz bardziej dzieckiem niż teraz.

Gdy naprawdę zaczął jej słuchać przestała mówić.
Od tej pory stali się sobie potrzebni.


Kraków, wiosna 2003

 

 

FOKK PZU

 

dekada literacka
prenumerata
sprzedaz_wysylkowa
numery_archiwalne
napisz do nas