poezja proza esej rozmowy recenzje felietony
 
filozofia
teoria literatury
socjologia
psychologia
antropologia
poczta literacka
sztuka
muzyka
teatr
film
wydarzenia
okno na świat
polska z zewnatrz
ksiazki_nadeslane
TOMASZ JASTRUN
Wiersze
DL 1994, nr 10 (93)
We mgle

Sądzi się
Że śmierć zazdrości nam życia
Ale to pozór
Bo śmierci nie ma

Są tylko litery
Które trzymają się za ręce
Puszczają je
Gdy znak da najstarsza dziewczynka

Gaśnie świeca
A zostawione przedmioty płyną
Nawołują się żałośnie
Statki ślepe we mgle


Minione

Widać
Czas
Który
Minął

Kryształ lodu
Gdzie zastygło słowo
Mama

I skrzydło
Gotowe do lotu
Które nie wie
Że jest z popiołu
Twoja dłoń
Kładzie się zmęczona w mojej
I zasypia
Skulona nad otchłanią

 

 

FOKK PZU

 

dekada literacka
prenumerata
sprzedaz_wysylkowa
numery_archiwalne
napisz do nas